Achtergrond: Er zijn steeds meer aanwijzingen dat er een verband bestaat tussen de orale microbiota en de cardiovasculaire gezondheid, maar hoe dit verband tijdens de zwangerschap precies in elkaar zit, is nog grotendeels onduidelijk. In dit onderzoek hebben we de verbanden onderzocht tussen de orale microbiota, de cardiovasculaire fysiologie en het voedingspatroon tijdens en na de zwangerschap.
Materialen en methoden: De microbiota in het speeksel van 65 vrouwen in het derde trimester en 6 maanden na de bevalling werd geanalyseerd door middel van 16S rRNA-gensequencing. De cardiovasculaire functie werd beoordeeld via echocardiografie, de endotheliale functie met EndoPATTM, stikstofmonoxidegehaltes aan de hand van plasma-nitraat/nitrietgehaltes en het voedingspatroon via de Food Frequency Questionnaire.
Resultaten: Het einddiastolisch volume van de linkerventrikel (LVEDV) was op beide tijdstippen negatief geassocieerd met nitrietreducerende bacteriën, namelijk Prevotella. Clusteranalyse identificeerde twee profielen van omgekeerde remodellering: één met slechtere remodellering, grotere gewichtsretentie na de bevalling en een grotere microbiële diversiteit tijdens de zwangerschap, verrijkt met ontstekingsgerelateerde geslachten die na de bevalling aanhielden. Een hogere abundantie van Porphyromonas tijdens de zwangerschap voorspelde kleinere afnames van het LVEDV na de bevalling. Na de bevalling, in de gezondere cluster, correleerde Neisseria met veranderingen in de linkerventrikelmassa en correleerde Parvimonas met ΔLVEDV. Multivariate modellen bevestigden onafhankelijke associaties tussen microbiota en het hart, terwijl regressieanalyses geen duidelijke as tussen voeding, microbiota en het hart ondersteunden.
Conclusie: Concluderend was het profiel van de speekselmicrobiota geassocieerd met de cardiovasculaire fysiologie tijdens de zwangerschap en met het cardiovasculaire herstel na de bevalling. Deze bevindingen moeten worden bevestigd in grotere cohorten om hun klinische relevantie te verduidelijken.
